Werken naar vermogen

 

“Ik vind schoonmaken heerlijk!”

Ahmad (50) werkt voor leer/werkbedrijf De Schoonmaak Coöperatie

Ahmad zit ruim twee jaar in de bijstand voordat hij zijn plekje vindt bij de Schoonmaak Coöperatie. Een leer/werkbedrijf waar mensen met een bepaalde kwetsbaarheid of handicap naar vermogen kunnen meedoen.  Ahmad: ”Ik ben door een auto aangereden met de fiets. Ik heb hier chronische pijn aan overgehouden. Iets waarmee ik moet leren leven. Er is namelijk geen oplossing voor. Het komt erop neer dat ik niet lang kan zitten, maar ook niet lang kan staan. Voor mijn ongeluk deed ik veel magazijn- en productiewerk.”

Schoonmaakhobby

“Ik vind schoonmaken leuk werk.” Lachend: “Ik ben thuis ook altijd aan het poetsen. Voor sommigen kan dit een obsessie worden, maar heb niet het idee dat dit voor mij zo is.”

Van betekenis zijn

“Toen ik noodgedwongen thuis zat, werd ik daar ongelukkig van. Het is erg saai om thuis te zitten. Ik ben heel blij dat ik weer werk.”

“Met werk kun je betekenis geven aan jezelf en aan de ander. Ik vind het fijn om iets te kunnen betekenen voor een ander. Dat geeft mijn leven zin. Door te werken, ben ik positief met iets bezig.”

Leer/werkbedrijf

“De Schoonmaak Coöperatie is geen normaal bedrijf, maar een leerbedrijf. Hier houden ze rekening met je. Dat is fijn, want zo kan ik naar vermogen meedoen.”

Zaadjes oogsten

Ahmad reageert gelaten op zijn wensen voor de toekomst: “Het voelt alsof mijn beste jaren voorbij zijn. Voor je 50ste moet je eigenlijk zaadjes planten die je na je daarna kunt oogsten. Ik heb niet kunnen zaaien.”

Ahmad doelt hiermee op zijn vluchtelingen-achtergrond. Ahmad komt uit Soedan (Afrika). Vanwege zijn politieke voorkeur komt hij op de zwarte lijst in zijn geboorteland. Hij vlucht twintig jaar geleden naar Nederland. Omdat hij tien jaar in afwachting is van een verblijfsvergunning, staat zijn leven lange tijd stil.

“Ik studeerde in Soedan Informatica aan de Universiteit. Omdat deze branche door nieuwe technieken zo aan verandering onderhevig is, voelde het voor mij niet als optie om daarin verder werk te zoeken. Nog steeds twijfel ik wel eens om nog ooit bij te scholen. Maar ik lig er al zo lang uit…”

“Weet je, ik wens mezelf vooral een rustig leventje. Het is zo lang onrustig geweest in mijn leven. Ik hoop dat ik mijn vrouw bij me kan halen, want zij woont nog in Soedan. Meer kan ik niet wensen.”

Zijn advies?

“Tegen jonge mensen wil ik zeggen: houd een doel voor ogen. Streef dat doel na. Zo geef je zin aan je leven. De overheid wil ik adviseren het verschil tussen de hoogte van een bijstandsuitkering en het minimumloon wat groter te maken. Ik denk dat dit meer mensen beweegt om te willen werken.”

We wensen Ahmad veel succes voor de toekomst en hopen dat hij herenigd wordt met zijn vrouw.