De baas van morgen drinkt chocolademelk

"Als het bedrijf chocolademelk heeft, is het geen saai bedrijf", aldus de 14-jarige Jaynairo. Gelukkig hebben we chocolademelk. Onlangs mochten de 13-jarige Megan en Jaynairo voor één dag proeven hoe het is om 'baas' te zijn van WXL. Rudy, ons afdelingshoofd van Strategie & Beleid nam het duo mee op sleeptouw. We hadden een leuk programma bedacht om hen op spelende wijze kennis te laten maken met het werkveld. Beiden zitten op Praktijkschool De Rijzert. Baas van Morgen is een initiatief van JINC om jonge mensen gelijke kansen te geven op werk. Een missie waar we natuurlijk volledig achter staan.

En hoe vinden jullie het hier bij WXL?
“Leuk!”, roepen beiden in koor. “Heel anders dan we dachten.” En wat is er dan zo anders? Megan zich duidelijk wat ongemakkelijker voelend bij deze vraag, wipt wat heen en weer op haar stoel. 
“Nou bij ons op school riepen klasgenoten dat we dan tussen de gehandicapten moesten gaan zitten als we naar WXL gingen.”

Jaynairo: “Ik ken Weener vooral van de mensen die langs de weg staan te schoffelen en de busjes. Maar je hebt hier ook andere werkzaamheden. Jullie hebben ook kantoren en plekken waar ze washandjes en kauwgom inpakken.”
Megan op de vraag of ze zich ook werkend zou zien op één van de afdelingen: “Nou bij het kauwgum inpakken was het lekker rustig. Dat vind ik fijn. Dat zou ik ook wel willen.”

Buiten anders dan binnen

“Jullie zijn toch ook normaal? Jullie hebben geen beperking.” “Nou ik heb een beperking”, bekent een medewerker die de brainstorm met de leerlingen begeleidt. “Maar die zie je niet”, aldus een wat verbaasde Megan en Jaynairo.
Dan wordt Megan meer open: “Ik ken ook mensen met beperkingen, een vriendin van mij is blind. En ik zag verschillende bekenden op afdelingen, zoals bij textiel, zij zijn ook gewoon ‘normaal’.

Hamvraag tijdens de brainstorm: wat kunnen wij doen om kwetsbare jongeren te helpen?
Jaynairo: “Door leerlingen te laten zien hoe leuk het bij WXL kan zijn. Dat er bij jullie echt niet allemaal mensen werken waarmee iets aan de hand is. (Voor een deel doen we dat al door leerlingen uit te nodigen voor een rondleiding en het verzorgen van snuffelstages.) Maar Jaynairo ziet het ook wel zitten dat we met bussen langskomen op de praktijkscholen.

Megan en Jaynairo wonen in de Hambaken in het ‘goede stuk’, om in hun bewoordingen te blijven. Maar geven aan dat er veel problemen zijn in de buurt. Dat sommige instanties daar al niet meer graag komen. Omdat jongeren de auto’s van deze mensen gewoon bekogelen met stenen. Ze vertellen over hun ervaringen met verschillende wijkagenten. Dat er een strenge was die alleen maar corrigerend optrad, maar ook eentje die echt met de jongeren ging voetballen en de verbinding kon maken. Dat er ook een straatcoach rondloopt die echt goed contact heeft met de jongens op straat. Dat deze mensen een verschil kunnen maken. En dat er vaak wordt gezegd dat het aan de ouders ligt als jongeren ontsporen, maar Megan en Jaynairo beweren toch echt dat het de andere jongeren zijn die de wat meer kwetsbaren overhalen het verkeerde te doen.

We kijken terug op een bijzondere dag waarin we even in de belevingswereld mochten duiken van twee leerlingen van Praktijkschool De Rijzert. Twee puberbreinen die in een context opgroeien waarbij de balans van kattenkwaad soms doorslaat naar de andere kant. Door vandaag echt naar deze twee wijze kids te luisteren, de verbinding te maken en hen te laten weten dat er werkplekken zijn en toekomstige collega’s, waarbij je echt jezelf kunt en mag zijn. Dat werkgevers zitten te wachten op mensen zoals deze twee, maakt dat ze met een enthousiast en bevlogen gevoel weer naar huis gingen.

Hoe ons afdelingshoofd het ervaren heeft?
Rudy: “Toen ik het tweetal vanochtend ophaalde van school was het erg stil in de auto. De armen over elkaar; een gesloten houding. Toen ik ze vanmiddag weer terugbracht kletsten ze honderduit in de auto. Ze vroegen zelfs of ze nog een keer mochten langskomen. Dat contrast is prachtig om te zien.”

Wellicht tot ziens al toekomstige collega’s Megan en Jaynairo. Bedankt dat we een dag van jullie kijk op de dingen mochten genieten. Alle goeds voor de toekomst.